2010 സെപ്റ്റംബർ 14, ചൊവ്വാഴ്ച

മദ്യം യുവത്വത്തിന്റെ ഹരമോ ...?

മൂന്നു മാസങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ് ഞാന്‍ എഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പ് ഇതിന്റെ തൊട്ടു താഴെ തന്നെ ഉണ്ട്. അത് എല്ലാരും വായിച്ചിരിക്കും എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു. മൂന്നു വര്‍ഷത്തെ പ്രവാസജീവിദത്തിനു ശേഷം ഞാന്‍ ആദ്യമായി ഒരു വേനല്‍ അവധിക്കു നാട്ടില്‍ പോയപ്പോള്‍ എനിക്ക് തോന്നിയ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചാണ് ഞാന്‍ എഴുതിയത്. എന്റെ നാടിനെ കുറിച്ചും , എന്റെ നാട്ടുകാരെ കുറിച്ചും , അവര്‍ക്കും അന്റെ നാടിനും വന്ന മാറ്റങ്ങളെ കുറിച്ചും. അത് ശരിയാണ് എന്ന് തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തുന്ന റിപ്പോര്‍ടുകള്‍ അല്ലെ നാം ഈ അടുത്ത കാലങ്ങളില്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ ഇടയായത്.

കേവലം മൂന്നു ചാരായ ഷാപ്പില്‍ എത്തിയ വിഷമദ്യത്തില്‍ നിന്നും ഇരുപതിലേറെ ജീവന്‍ പൊളിഞ്ഞു . അതില്‍ നാല് പേര് ഇരുപത്തി അഞ്ചു വയസ്സ് മാത്രം പ്രായം ചെന്നവര്‍. തീരെ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത മലപ്പുറത്ത്‌ നിന്നാണ് ഇങ്ങനെ കേട്ടത് എന്ന് പല രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളും വിലയിരുത്തുകയുണ്ടായി . നാം ഗൌരവമായി ചിന്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട് . ഇത് ഒരു ബീവരെജു ഷോപ്പില്‍ ആണ് നടന്നതെങ്കില്‍ എന്തായിരിക്കും സ്ഥിതി. ചാരായ ഷാപ്പില്‍ പോയി വെള്ളമടിക്കുന്ന ശീലം നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ചെരുപ്പക്കര്‍ക്കില്ല . മിക്കാവാറും പേരും ബീവരെജില്‍ നിന്ന് തന്നെ ആണ് കുടിക്കുന്നത് .

ഇതിന്റെ ചൂട് കെട്ടടങ്ങും മുമ്പ് തന്നെ നമ്മുടെ ചെറുപ്പക്കാര്‍ക്ക് ഇതിനെ കുറിച്ചുള്ള ബോധവല്‍ക്കരണം നടത്തി കഴിഞ്ഞാല്‍ ചില ചെറുപ്പക്കാരെ എങ്കിലും നമുക്ക് രക്ഷിക്കാന്‍ പറ്റും . മരണ വാര്‍ത്ത കേട്ട പാടെ അഞ്ചു ലക്ഷം രൂപ ധനസഹായം പ്രക്യാപിച്ച നമ്മുടെ ഗവണ്മെന്റിനു അതിന്റെ കൂടെ ഒരു ബോധവല്‍ക്കരണം , അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു അപകട സൂചന പോലും കൊടുക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല . അതല്ലായിരുന്നോ വേണ്ടത്...? അവര്‍ക്കറിയാം കുടിവെള്ളം കേട്ടിയില്ലെങ്കിലും , ഇത് കിട്ടിയാല്‍ മതി നമ്മുടെ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ എന്ന് . അത് മദ്യ ഷോപ്പിന്റെ മുന്നിലെ നീണ്ട വരി കണ്ടാല്‍ തന്നെയും അറിയാന്‍ പറ്റും . ഉത്സവങ്ങളിലും , വിവാഹ ദിവസങ്ങളിലും , വിനോധയാത്രകളിലും , മധ്യമല്ല ... പകരം പരസ്പര സ്നേഹവും , സന്തോഷവും , സഹകരണവും ആണ് വേണ്ടത് എന്നാ തിരിച്ചറിവ് നമ്മുടെ ചെറുപ്പക്കാരില്‍ വരേണ്ടതുണ്ട് .....

ഇത് വായിക്കുന്ന നീ അടക്കമുള്ളവര്‍ ... പരസ്യമായി ഇതിനെ എതിര്‍ക്കാന്‍ തയ്യാറാവാത്ത കാലമത്രയും നമ്മുടെ നാട് രക്ഷപ്പെടില്ല. എന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ , മദ്യ വിമുക്ത മായ യുവത്വത്തിനും , ഒരു ശുഭ കേരളത്തിനും വേണ്ടി പ്രാര്‍ഥിച്ചു കൊള്ളുന്നു .....

ഷാഫി മുഹമ്മദ്‌ കൂമന്കുളം .

2010 ഓഗസ്റ്റ് 17, ചൊവ്വാഴ്ച

ഇതും എന്റെ നാട് ....

മൂന്നു വര്‍ഷത്തെ ഗള്‍ഫ്‌ ജീവിതത്തിനു ശേഷം വേനലവധിക്ക് നാട്ടില്‍ എത്തിയതായിരുന്നു ഞാന്‍ . ഒരുപാട് സന്തോഷം നിറഞ്ഞ നിമിഷങ്ങള്‍ . വീട്ടുകാരെയും നാട്ടുകാരെയും ഒക്കെ കാണുവാനുള്ള തിടുക്കം . എല്ലാം എന്റെ മുഖത്ത് തന്നെ പ്രകടമായിരുന്നു . നാട്ടില്‍ ഒരു പാട് മാറ്റങ്ങള്‍ വന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി . സുഹൃത്തുക്കളെ ഒക്കെ മൂന്നു വശത്തിന് ശേഷം കാണുന്നതിന്റെ സന്തോഷം ഞാന്‍ അവരുമായി പങ്കുവെച്ചു.

രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ തന്നെ നാട്ടിലെ ചില മാറ്റങ്ങള്‍ പ്രകടമായിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു . അന്ന് ഞാന്‍ കണ്ട കുട്ടികള്‍ എല്ലാം വളരെ വലിയ ആളുകള്‍ ആയിരിക്കുന്നു. നാട്ടില്‍ കൂടുതല്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ കിട്ടിയത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. എല്ലാവരുമായും ഞാന്‍ അവരുടെയും എന്റെയും വിശേഷങ്ങള്‍ പങ്കുവെച്ചു . എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നിയ നിമിഷങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു അത് . പിന്നെ നാട്ടില്‍ പന്ത് കളിയുടെ സീസന്‍ ആയിരുന്നു . ഞാന്‍ അതും പരമാവതി അടിച്ചുപൊളിക്കാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു . ഈ നല്ല മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ എല്ലാം എന്റെ ക്യാമറയില്‍ ഞാന്‍ ഒപ്പിയുടുക്കാനും മറന്നില. പ്രകൃതി സൌന്തര്യം കൊണ്ട് എന്റെ നാട് കുറച്ചുകൂടി സുന്ദരിയായതായി എനിക്ക് തോന്നി .

എന്നാല്‍ കേരളത്തെ പൊതുവേ ഭാതിചിരിക്കുന്ന ചില പ്രശ്നങ്ങള്‍ എന്റെ നാടിനെയും ഭാധിചിട്ടുണ്ട് എന്ന് തീര്ച്ചപ്പെടുത്തുന്ന പല സംഭവങ്ങളും ഞാന്‍ ഖേദത്തോടെ കാണാന്‍ ഇടയായി . പാട്ടൊന്നു മല്ല . പൊതുവേ പ്രായ ചെരുപ്പമില്ലാതെ പലരും മദ്യപിക്കുന്നു . മിക്കവാറും കുട്ടികളും സ്ഥിരമായി പുകവലിയും , പാന്‍ മസാലകളും ഉപയോഗിക്കുന്നു . മദ്യത്തിന്റെ ആസക്തിയില്‍ അവര്‍ പ്രക്രതി വിരുദ്ധമായ പല പ്രശ്നങ്ങളും നാട്ടില്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു . പതിനന്ജോലം വരുന്ന എന്റെ ടീമില്‍ വരെ ഇത് കാര്യമായി ഭാധിചിരിക്കുന്നു . കള്ളുകുടിയന്മാര്‍ പണ്ടേ നാട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും , ചെറുപ്പക്കാരായ ആളുകള്‍ മുമ്പ് കള്ളുകുടി ഇല്ലായിരുന്നു . അഥവാ കുടിച്ചാല്‍ തന്നെ അവള്‍ ആരും കാണാതെ വല്ല മലമുകളിലോ മറ്റോ പോയി ആയിരുന്നു കാര്യം നടത്തിയിരുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് ആ നാണം നഷ്ടപെട്ടിരിക്കുന്നു. വല്ലാത്ത ഒരു കലികാലം ....

പലരോടും ഇതിനെ കുറിച്ച് ഞാന്‍ സംസാരിച്ചു . അവര്‍ക്ക് വേണ്ട നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ പലരീതിയിലായി കൊടുക്കുന്നെന്ടെന്നു അവര്‍ ഉറച്ചു പറഞ്ഞെങ്കിലും , അതില്‍ വലിയ പാളിച്ച വന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. വേലി തന്നെ വിളവു തിന്നുന്ന തരത്തിലുള്ള രീതിയില്ലാണ് പല കാര്യങ്ങളും നാട്ടില്‍. എന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളോട് ഞാന്‍ നേരിട്ട് ഇക്കാര്യം സംസാരിച്ചു . പലര്‍ക്കും ഇത് അത്ര വലിയ തെറ്റൊന്നും അല്ല എന്നാ സംസാരമായിരുന്നു . പലര്‍ക്കും സന്തോഷം വന്നാലും , സങ്കടം വന്നാലും , ചില വിവാഹ ദിവസങ്ങളില്‍ പോലും മദ്ധ്യം ഇന്ന് ഒരു നിത്യ സംഭവം ആയി മാറി. മദ്ധ്യം അവന്റെ ആരോഗ്യത്തെ മാത്രമല്ല , അവന്റെ കുടുംബ ജീവിതത്തെയും , സമൂഹത്തെയും ഒരു പോലെ ഭാതിക്കുന്ന ഒന്നാണ് എന്നാ തിരിച്ചറിവ് നമ്മുടെ കുട്ടികളില്‍ വരേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട് , മാവേലി മന്നന്‍ വാണ ആ നല്ല നാട് ... ഇന്ന് ചെകുത്താന്റെ നാടായി മാറികൊണ്ടിരിക്കുന്നു . നല്ല ഒരു ആരോഗ്യമുള്ള, സന്മനസുള്ള ഒരു യുവ തലമുറയെ വാര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ അടക്കമുള്ള നമ്മള്‍ സന്നധരായിരിക്കണം..അതിനു വേണ്ടി ഞാന്‍ എന്റെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളുടെയും സഹായം തേടുന്നു . ....... നല്ല ഒരു നാളേക്ക് വേണ്ടി നമുക്ക് പരിശ്രമിക്കാം .


'' ദൂരെയാണെങ്കിലും നീ എന്നും എന്റെ ഓര്‍മകളില്‍ തെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു ...നിന്റെ സൌഹൃദം എനിക്ക് വളരെ വിലപ്പെട്ടതാണ്‌ .....

ഷാഫി മുഹമ്മദ്‌ ... കൂമന്കുളം

2010 ജൂൺ 1, ചൊവ്വാഴ്ച

പ്രണയം

ഞാന്‍ നാലാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലം.കരിക്കാട് സ്കൂളിലാണ് ഞങ്ങള്‍ പഠിച്ചിരുന്നത്.നല്ലതും ചീത്തയുമായ ഒരു പാട് കൂട്ടുകാര്‍. മഹത്തായ " കൂമന്കുളം " ടൌണില്‍ നിന്നും ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ നടന്നു വേണം കരിക്കാട് സ്കൂളിലെത്താന്‍. അതൊരു വല്ലാത്ത അനുഭവം തന്നെ ആയിരുന്നു. ആ നടത്തം. കൂടെ പലഭാഗത്ത്‌ നിന്നുമായി പലകുട്ടികള്‍. എന്നാലും എന്ടെ അടുത്ത കൂട്ടുകാര്‍ എല്ലാം ഇപ്പോഴും ഉള്ള കൂമന്കുളം കക്ഷികള്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു.
അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഇന്റര്‍വെല്‍ സമയത്ത് മൂത്രമോഴിക്കനായി ഞാന്‍ പുറത്തിറങ്ങി.സ്കൂളിന്റെ കുറച്ചു താഴെ ആയിരുന്നു മൂത്രപ്പുര. വഴിയില്‍ നടഇറങ്ങി ഓടിവന്ന ഞാനും , ഊടിപ്പോവുകയയിരുന്ന അവളും തമ്മില്‍ കൂട്ടിയിടിച്ചു വീണതിനു പിറ്റേന്ന് മുതലായിരുന്നു പ്രണയത്തിന്റെ തുടക്കം. ആ വീഴ്ചയുടെ ഓര്മക്ക് എന്നോണം അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ ഒരു മുറിവും വീണു. അന്ന് മുതല്‍ അവള്‍ക്കെന്നോട് തീര്‍ത്താല്‍ തീരാത്ത ദേഷ്യം ഉണ്ടെന്നു എനിക്ക് പിന്നീട് മനസ്സിലായി. ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യാനാ,,? അറിയാതെ വന്നിടിച്ചതല്ലേ എന്ന് ചോതിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു..എങ്കിലും അതിനുള്ള ത്രാണി എനിക്കില്ലതതിനാല്‍ അത് ഞാന്‍ വിട്ടു. അവളുടെ സൌന്ദര്യം എന്ന് പറയുന്ന സാതനത്തെ പറ്റി അതിനു മുമ്പ് എനിക്ക് ഒന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല. കറുപ്പും , വെളുപ്പും കലര്‍ന്ന ഒരു നിറമായിരുന്നു അവള്‍ക്കു. അതില്‍ ഞാന്‍ സമ്മാനമായി ഞാന്‍ നെറ്റിയില്‍ പതിപ്പിച്ച ഒരു മുരിവുകൂടി ആയപ്പോള്‍ അവള്‍ക്കു ഒരു മാറ്റ് ചന്തം വെച്ചത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു .
അങ്ങനെ ചന്ദ്രക്കലപോലെ നെറ്റിയുടെ ഇടതു ഭാഗത്ത്‌ ഒരിക്കലും മായാത്ത ആ പാടില്‍ നിന്നായിരുന്നു എന്ടെ പ്രണയം. സംഭവം നടന്ന അന്ന് അവള്‍ ഒരു പാട് കരഞ്ഞു. എനിക്ക് കരച്ചില്‍ ഒന്നും വന്നില്ല. എന്നാലും ചുമ്മാ ഞാനും കരഞ്ഞു കാണിച്ചു. അതിനു ശേഷം രണ്ടു ദിവസം അവള്‍ സ്കൂളില്‍ വന്നില്ല.അതിന്റെ വെതനയും , മറ്റും മാറിക്കഴിഞ്ഞു , അവള്‍ വീണ്ടും സ്കൂളില്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങിയ അന്ന് മുതല്‍ ഞാന്‍ അവളെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി. അന്ന് എന്ടെ കൂടെ ഉള്ള എല്ലാ പഹയന്‍ മാര്‍ക്കും ഓരോ ലൈനുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ലൈന്‍ ഞാനും തുടങ്ങിവച്ചതില്‍ എനിക്ക് എന്നോടുതന്നെ ഭയങ്കര സ്നേഹവും ഭാഹുമാനവും തോന്നി. പക്ഷെ അവള്‍ക്കു എന്നോട് ഇല്ലാത്തതും അതുതന്നെ ആയിരുന്നു.

2010 മേയ് 9, ഞായറാഴ്‌ച

മഴ , മഴ













ചിരിക്കുക എല്ലായ്പ്പോഴും ....
കരയുക ആരും കാണാതെ ......
സ്നേഹിക്കുക ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാതെ .....
ക്ഷമിക്കുക പ്രാണന്‍ വെടിയും വരെ .....

2010 ഏപ്രിൽ 2, വെള്ളിയാഴ്‌ച

മഴക്കാലം

കടുത്ത വേനല്‍ ചൂടില്‍ മലയാള മണ്ണും മനസ്സും വര്‍ഷത്തെ വരവേല്‍ക്കാന്‍ ഒരുങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു. മലയാള മണ്ണ് ഇതുവരെ ഏല്‍ക്കാത്ത ചൂടുതന്നെ ഇപ്രാവശ്യം നാം നേരിട്ടത് എന്ന് , പല സംഭവങ്ങള്‍ മുഖേന പത്ര മാദ്യമങ്ങളില്‍ നിന്നും നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത് . എന്തൊക്കെ ആയാലും ഒരു നല്ല മഴകിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ പ്രശ്നം തന്നെ ....

എന്ടെ ഈ എഴുത്തില്‍ സാഹിത്യമോ മറ്റോ വായനക്കാര്‍ പ്രതീക്ഷിക്കരുത് . കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല . എനിക്ക് സാഹിത്യവും കവിതയും ഒന്നും അറിയില്ല എന്നത് തന്നെ അതിനു കാരണം. ഒരു പാട് കാര്യങ്ങള്‍ നിങ്ങളുമായി പങ്കുവെക്കണം എന്നുണ്ട് . പക്ഷെ അതെല്ലാം എങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കണം എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. '' അവതരണം'' എന്നതും ഒരു കലയാണെന്ന് ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഇതില്‍ പരിജയ സംബത്തുല്ലവരില്‍നിന്നും , അഭിപ്രായങ്ങളും , നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ....

മഴക്കാലത്തെ പറ്റി പറയുമ്പോലെ എല്ലാര്‍ക്കും ഓരോ നല്ല അനുഭവങ്ങള്‍ പറയാന്‍ കാണും എന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ട്. ഒരു കേരളീയന്‍ എന്നാ നിലയില്‍ എനിക്കേറെ അഭിമാനം തോനിപ്പോയ പലനിമിഷങ്ങളും ഇപ്പോള്‍ എനിക്കുണ്ട്. കാരണം സൗദി അറേബിയയിലെ മരുഭൂമിയില്‍ മഴ പൈതാല്‍ എന്ത് , ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്ത്. അതില്‍ യാതൊരു പുതുമയും ഞാന്‍ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. ഇവിടത്തെ അറബികളെ കാണുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറയാറുണ്ട്‌ '' ഞങ്ങള്‍ ഭാഗ്യവാന്മാരാ '' . കാടും , തോടും , പുഴയും , കുന്നും , വയലുകളും എല്ലാം നിറഞ്ഞ സുന്ദര നാട് . ഇവര്‍ക്ക് സ്വപ്നം കാണാന്‍ പറ്റുമോ ഇങ്ങനെ ഒരു സ്വര്‍ഗം . ശരിതന്നെ ''ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട് ''.


എന്ടെ വീടിനടുത്ത് തന്നെ ഹാജിയാരുടെ വലിയ ഒരു മാവുണ്ട് . നാടന്‍ മാവ്. അതിലെ മാങ്ങകള്‍ എല്ലാം വളരെ ചെറുതാ... ഒരു അടക്കയോളം കാണും . അത്രയേ ഒള്ളു. പക്ഷെ അതിന്റെ ഒരു സ്വാദ് ..ഹൂ അത് പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. ആ മാങ്ങയുടെ സ്വാദ് ആണ് നിക്കിപ്പോള്‍ ആദ്യം ഓര്‍മയില്‍ തെളിഞ്ഞത് . എന്ടെ നാട്ടിളിലെ ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണ് ഈ മാവ് . കാരണം അത്രയും ഉയരമുണ്ട് ഈ മാവിന് . വണ്ണവും . ചില്ലകളും കൊമ്പുകളും ഒന്നും ഇല്ലാതെ മുകള്‍ ഭാഗം മാത്രം പന്തലിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഈ മാവ് ചിലപ്പോള്‍ എന്ടെ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ മാവുതന്നെ ആവണം. എല്ലാ മാങ്ങാ സീസണിലും ഇതില്‍ നിറയെ മാങ്ങകള്‍ കാണും. മാവിന്‍ ചുവട്ടില്‍ ഈ മാങ്ങയെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ കുട്ടികളും. അവരുടെ എല്ലാം ഇടയില്‍ നിന്നും താഴെ വീഴുന്ന മാങ്ങ കൈക്കലാക്കുന്നത് അത്ര എളുപ്പമല്ല. അത് തന്നെയാണ് അതിന്റെ രസവും.

വര്‍ഷകാലത്തിന്റെ ആദ്യ വൈകുന്നെര ദിവസങ്ങളില്‍ കാട്ടോട് കൂടിയ മഴ ഉണ്ടാവാറുണ്ട് . അതില്‍ ഒരു കൂസലും ഇല്ലാതെ മഴ അവര്‍ മുഴുവന്‍ കൊണ്ട് അത് ഒരു പുതിയ അനുഭവമാക്കി മാറ്റും. ഇപ്പോള്‍ അത്രയും കുട്ടികള്‍ തന്നെ ഇല്ല. എന്ടെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഒരു ഇരുപതില്‍ പരം കിട്ടികള്‍ എങ്കിലും കാണും.അതില്‍ ഏറ്റവും റിസ്ക്‌ എടുത്തു മാങ്ങ കൈക്കലക്കുന്നവന്‍ ആണ് അന്നത്തെ സ്റ്റാര്‍ . ഈ എഴുത്തുകാരനും ഒരുപാട് സൂപ്പര്‍ സ്റ്റാര്‍ ആയിട്ടുണ്ട്‌ ....!!!!!!


മഴയില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം. ഫുട്ബാള്‍ ഗ്രൌണ്ടിനടുത്ത് നല്ല ഒരു മല ഉണ്ട് . മഴയില്‍ അതിലൂടെ നടക്കുന്നത് എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ആ ഇടം മുഴുവന്‍ വീടുകള്‍ വന്നു. ചില സമയത്ത് കയ്യില്‍ കുടയും കാണും . എന്നാലും മിക്കവാറും മഴയില്‍ കുതിര്‍ന്നു തന്നെ നടക്കും. പിന്നീടു അത് ഞാന്‍ ബൈക്കുമായി കരങ്ങാരാന് പതിവ്. കാരണം ഞാന്‍ ഏകാന്തത ചിലവഴിച്ചിരുന്ന പല ഇടങ്ങളിലും ഇപ്പോള്‍ വീടുകള്‍ ഉണ്ട്. അത് തന്നെ കാരണം.

ഈ വേനലിന്റെ അവസാനത്തില്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും ഇതെല്ലാം ഓര്‍ക്കാന്‍ മറ്റൊരു കാരണം കൂടി ഉണ്ട്. ഒരു നീണ്ട ഇടവേളക്കു ശേഷം ഞാന്‍ എന്ടെ സ്വന്തം നാട്ടില്‍ പോകാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു. അതെ ,,,അടുത്ത ജൂണ്‍ മാസത്തില്‍ എന്നെ വരവേല്‍ക്കാന്‍ നല്ല ഒരു വര്‍ഷ കാലത്തെയും , ഒപ്പം പഴയ ഒരുപാട് നല്ല ഓര്‍മകളുമായി ഞാന്‍ നാട്ടില്‍ എത്തും. ഇനിയും ഒരുപാട് നല്ല മുഹൂര്തങ്ങള്‍ക്ക് സാക്ഷിയാകാന്‍ ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ...



ഏവര്‍ക്കും വിഷു ആശംസകള്‍ ..........!!!!!!

2010 ഫെബ്രുവരി 1, തിങ്കളാഴ്‌ച

ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട് ചെയ്ത ഒരു നല്ല അനുഭവം ...

ഞാന ഏഴാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലം . രാവിലെ ഉറക്കത്തില്‍നിന്നും എണീറ്റ്‌ ഉടനെ പത്രം ഒന്ന് നോക്കും . വല്ല ബന്തോ , ഹര്‍ത്താലോ ഉണ്ടോ എന്ന് . അത്രക്ക് മടുപ്പായിരുന്നു സ്കൂളില്‍ പോകാന്‍. പെട്ടന്ന് പത്താം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ വല്ല പനിക്കും പോയി കുറച്ചു കാശ് ഉണ്ടാക്കയിരുന്നു എന്നായിരുന്നു അന്നത്തെ ചിന്ത. സ്കൂള്‍ കുട്ടികളെ കണ്ടു ബസ് നിര്‍ത്താതെ പോകുന്നത് എന്റെ നാട്ടില്‍ ഒരു സ്ഥിരം ഏര്‍പ്പാടായതിനാല്‍ , വീട്ടുകാര്‍ സ്കൂളിലേക്ക് നടന്നു പോകാന്പറയും. നാട്ടില്‍ നിന്നും ഒരു മല കയറി ഇറങ്ങിയാല്‍ സ്കൂള്‍ നില്‍ക്കുന്ന പട്ടണത്തില്‍ എത്താം. പതുക്കെ നടന്നാല്‍ ഒരു നാല്‍പ്പതു മിനിട്ടുകൊണ്ട് സ്കൂളിലെത്താം .

സ്കൂളിലേക്ക് നടന്നുപോകാന്‍ ഞാന്‍ മാത്രമല്ല . കൂടെ കൂട്ടുകരടങ്ങുന്ന പത്തോ , പന്ത്രണ്ടോ പേര് ഉണ്ടാകും. എല്ലാവരും കൂടി വല്ല സിനിമ കഥയോ , അല്ലെങ്കില്‍ ക്ലാസ്സ്‌ ടീച്ചറെ കേറ്റം പറഞ്ഞോ ഒക്കെ അങ്ങനെ നടന്നുപോകും. മലമുകളിലൂടെ പോകാന്‍ നല്ല രസം തന്നെ ആയിരുന്നു. അത്യാവശ്യം നല്ല കാടുപിടിച്ച് കിടക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്‌ മിക്കവാറും. കുറെ റബ്ബര്‍ തോട്ടവും. പോകുന്നവഴിയില്‍ കുരങ്ങന്മാരെ കാണുന്നത് പതിവുകാഴ്ചയാണ് . പിന്നെ ചുള്ളില്ല , തെച്ചിക്കായ , മാങ്ങാ തുടങ്ങി എല്ലാം സുലഭം. ചിലപ്പോള്‍ കിട്ടുന്നത് ശേഖരിച്ചു ക്ലാസ്സിലെ കൂട്ടുകാര്‍ക്ക് കൊടുക്കും.പട്ടണത്തില്‍ നിന്നും വരുന്ന അവര്‍ക്ക് ഇതൊക്കെ കിട്ടാക്കനിയായിരുന്നു .

അങ്ങനെ ശനിയും , ഞായറും ഒഴികെയുള്ള എല്ലാദിവസവും ഞങ്ങള്‍ ഇതുവഴി സഞ്ചാരം പതിവായിരുന്നു. ഞാനും ശിഹാബും , ശംസുവും , ഹംസയും അടുത്ത വീട്ടുകാരായിരുന്നു. ആയതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചു വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങും. പിന്നെ കുറച്ചു നടന്നാല്‍ മുജീബിന്റെ വീടായി . പിന്നെ അവനെയും കൂട്ടി നടക്കും ബയ്ജുന്റെ വീട്ടിലേക്കു . കൂടെ അവന്റെ അനിയന്‍ ശ്യ്ജുവും കാണും. അവന്റെ വീട്ടില്‍ പട്ടിയെ വളര്‍ത്തുന്നത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചു അകലെ നിന്നേ അവനെ നീട്ടിവിളിക്കും . '' ബൈജൂ .... കൊയ് ,,,, മറ്റാരൊക്കെ ഇല്ലെങ്കിലും കുറഞ്ഞത്‌ ഈ അഞ്ചുപേര്‍ എല്ലാ ദിവസവും കാണും.

അര്‍ദ്ധ വാര്‍ഷിക പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ സമയമായിരുന്നു അന്ന്. സ്കൂളില്‍ നിന്നും തിരിച്ചുപൂരും വഴി അന്നത്തെ ചര്‍ച്ച മാര്‍ക്കിനെ ചൊല്ലിയായിരുന്നു. ഹംസ ചോതിച്ചു ... നിനക്ക് ടോട്ടല്‍ എത്രയായി ...? ശിഹാബ് പറഞ്ഞു. '' എനിക്ക് നൂരുകഴിഞ്ഞു . ബൈജു പറഞു ...'' ഞാന്‍ കൂട്ടിനോക്കിയിട്ടില്ല '' . ശംസുനും നൂറിന്റെ മുകളില്‍ മാര്‍ക്കുണ്ട്. ഞാന്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല . കാരണം കൂട്ടത്തില്‍ എനിക്കായിരുന്നു മാര്‍ക്ക് കുറവ്. തോറ്റുപോയ എല്ലാ വിഷയവും , ചോദ്യ , ഉത്തരങ്ങള്‍ പത്തുപ്രാവശ്യം എഴുതാന്‍ ക്ലാസ് ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു. അത് കാരണം അന്നേ ദിവസത്തെ പന്തുകളിയും മുടങ്ങി.

പിറ്റേ ദിവസവും പതിവുപോലെ ഞങ്ങള്‍ നടന്നു . എല്ലാവര്ക്കും ഹോം വര്‍ക്ക്‌ ഉണ്ട് . എന്നാല്‍ ആരും ചെയ്തിട്ടുമില്ല . ആതുകൊണ്ട് അന്നത്തെ സ്പെഷ്യല്‍ ചര്‍ച്ച ക്ലാസ് ടീച്ചറെ കുട്ടംപരയുക എന്നതായിരുന്നു. ഹംസ പറഞ്ഞു ,,, '' ആ ഫിട്ടാക്കാന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ മഹാ ബോറാ ''. പെട്ടന്ന് ബൈജു പറഞ്ഞു ,,'' ആ മങ്കര ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ വല്ലവരുറെ കയ്യീന്നും അടിവാങ്ങിക്കും . ഇന്നലെ എന്നെ ക്ലാസ്സിനു പുറത്താക്കി. ഷംസു പറഞ്ഞു ,,'' ഇന്നെനിക്കു കാട്ടറബിയുടെ ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ട്.അടി ഉറപ്പാ ,,,!!!! എന്ത് ചെയ്യും . ആരും കുറച്ചു ഒന്നും മിണ്ടാതെ നടന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഹംസ പറഞ്ഞു ,, '' എന്റെ കയ്യില്‍ രണ്ടു ബാലരമയും , ഒരു ബാലമാന്കലവും ഉണ്ട്. നമുക്ക് ഇന്ന് ഇതും വായിച്ചു ഇവിടെ ഇരുന്നാലോ..? പെട്ടന്ന് ആരും ഒന്നും നിന്ടിയില്ല . ഞാനും . പിന്നീടും ശിഹാബും , ശംസുവും അത് സമ്മതിച്ചു. പെട്ടന്ന് ബൈജു പറഞ്ഞു..'' നോ '' എനിക്ക് പഠിക്കണം ,,, ഞാന്‍ പോവാ ,, നീ വരുന്നെങ്കില്‍ വാ ,,, എന്നോടു പറഞ്ഞു . ഞാന്‍ എന്തോ ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഒന്ന് പകച്ചു നിന്ന്പിന്നീട് ഞാന്‍ അവന്റെ പിന്നാലെ പോയി ... അന്ന് അവര്‍ മൂന്നുപേരും സ്കൂളില്‍ വന്നില്ല .

അങ്ങനെ ഇവര്‍ ഇതൊരു പതിവാക്കിമാട്ടി . അതിനവര്‍ ഒരു ന്യായവും കണ്ടെത്തി . '' മരത്ത്ത്നലില്‍ ഇരുന്നു പഠിച്ചാല്‍ പെട്ടന്ന് പടിയും '' . ഇവിടുന്നു പഠിച്ചിട്ടു സ്കൂളില്‍ പോയാല്‍ മതി . അവിടെ നടക്കുന്ന തമാശയും മറ്റും മുജീബ് വിവരിച്ചപ്പൂല്‍ എനിക്കും തിന്നി ,,,'' ഒരു ദിവസം മരതനലില്‍ ഇരുന്നു പഠിക്കാം ''. ഞാന്‍ ഇല്ലാത്ത ഒരു ദിവസം ബിജുവും അവര്‍ക്കൊപ്പം കൂടി എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ,, ഞാന്‍ പിന്നെ ഒട്ടും ആലോചിച്ചില്ല . അന്ന് ആ മലമുകളില്‍ തെന്നെ അങ്ങ് കൂടി.ആ ഒരു ദിവസം ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭവം തന്നെ ആയിരുന്നു. ഇപ്പോഴും ഓര്‍ക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരുപാട് നല്ല ഓര്‍മകള്‍ . എങ്കിലും വീട്ടുകാരെ പേടിച്ചു ഞാന്‍ ആ ഒരു ദിവം മാത്രമേ ഞാന്‍ മലയില്‍ പോയത് . ഇപ്പോഴും ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചുകൂടിയാല്‍ ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞു ചിരിക്കാന്‍ സമയം കണ്ടെത്താറുണ്ട് ..... ഒരായിരം നല്ല ഓര്‍മകള്‍...!!!!!!

2009 സെപ്റ്റംബർ 27, ഞായറാഴ്‌ച

ഒരു നല്ല സുഹൃത്ത് .....









സൌഹൃതം ഇഷ്ടപ്പെടത്തവരുണ്ടോ ...? സുഹ്രിത്ത്തുക്കള്‍ ഇല്ലാത്തവരുണ്ടോ ....?
ഇല്ല ,... ഉണ്ടാവില്ല ,.... ഉണ്ടാവാന്‍ വഴിയില്ല .

സ്നേഹം , ഇഷ്ടം , പ്രണയം ഇതൊക്കെ ഇല്ലാത്തവരായി ആരാ ഉള്ളത്‌ .
സ്നേഹത്തിനും , പ്രണയത്ത്തിനുമൊക്കെ അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ നിര്‍യിക്കുന്നതുപോലും പ്രയാസമത്രേ ...
ആരാണ് യതാര്‍ത്ഥ സുഹൃത്ത് ....?
പുഞ്ഞ്ജിരിയിലും നോമ്ബരങ്ങളിലും , ജീവശ്വസങ്ങളെ പോലും തൊട്ടറിഞ്ഞു ,
തോളത്തുവച്ച കയ്കള്‍ , താങ്ങലാകുമെന്നും
നേട്ടങ്ങളിലും , ജയപരാജയങ്ങളിലും ,
ഒരുമിച്ച് കാലിടറാതെ ...
ഊഷ്മളമാം പ്രബജ്ജം കാല്‍ കീഴിലാക്കാമെന്നും ,
സ്വന്പ്നലോകത്ത്തെ മഞ്ഞുപാളികളില്‍ ,
കയ്പിടിച്ച് പറക്കാംഎന്നും , കൊതിക്കാറുണ്ട് നമ്മള്‍ .
............... അതോ .......,

തുരുപ്പുചീട്ടിന്റെ വര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍ തുടങ്ങി ,
സിഗരേട്ടിന്റെ അവസാന പുഗയും ,
മദ്യത്തിന്റെ അവസാന തുള്ളിയും പങ്കുവെച്ച് ,
ഇച്ചകളെ പല്ലും നഖവും ഉപയോകിച്ച് ,
ധര്‍മ്മവും യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും നിഷ്കരുണം കാറ്റില്‍ പറത്തി
മുന്നേറാന്‍ കൂട്ട് നില്‍ക്കുന്നവാണോ ഒരു നല്ല സുഹൃത്ത് ...?

" മനസ്സുകള്‍ തമ്മില്‍ മനസ്സിലാക്കലല്ലേ സൌഹൃതം "
നല്ല മനസ്സിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കാം ...,,
അല്ലെങ്കില്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത മനസ്സിനെ നന്മകൊണ്ടു സമീപിക്കാം ,,,

" കേവലം മുല്ലപ്പൂന്ജോട്ടിലെ കല്ലിനും കഴിയുമത്രേ മണം പരത്താന്‍ "
നാം ആദ്യം സൃഷ്ടിക്കേണ്ടത്‌ അതഉപോലുള്ള ഒരു മനസല്ലേ ..?
നമുക്ക്‌ അതില്ലെങ്കില്‍ നാം അത് കണ്ടെത്തണം ...

" തലമുടിക്ക് ഘന്തവും ഭംഗിയും പകരാന്‍ നാം മുല്ലപ്പൂ തെടുന്നതുപോലെ "
നമുക്ക്‌ ചോതിക്കാം സര്‍വ്വ സൃഷ്ട്ടാവിനോടു ...
നമ്മെയെല്ലാം ഒരു നല്ല മനസ്സിന്റെ ഉടമയാക്കാന്‍ ...